-Czemu to zrobiłeś?!
-Bo cię zabije tak czy siak.
-Sam byś to zrobił. Uratujesz go jakkolwiek by nie umarł. Musi żyć...-Łamał mi się głos mimo tego, starałam się nie rozbeczeć.
Wyłączyłam człowieczeństwo.
Spokój...
Nagle wszystko stało się obojętne.
Wyznaczyłam sobie cele, musiałam je wykonać i doprowadzić wszystko do ładu.
-Zrób to o co cię prosiłam!
-El... Nie...-Wykrztusił Ash.
-Nie zrobię tego o co mnie prosiłeś, Ash. Nie mogę.-Pokręciłam głową.-Może to zrobię, ale kiedy ty będziesz miał spokój. Wiem jak cię uwolnić od tego faceta i to zrobię. Namieszał ci a bez niego będziesz normalny. Chcę tego dla ciebie... Chcę żebyś był normalny. Mną się nie przejmuj. I tak nie mam do czego wracać.-Wzruszyłam ramionami.-Caroline! Chodź ze mną.-Zawołałam ją i ruszyłam do budynku.
Panował tu chaos, ludzie w pośpiechu zbierali swoje rzeczy i pakowali się do samochodu. Widzę, że bunt Enzo i Asha wzbudził panikę w każdym, nawet u ochroniarzy. Uciekali. Byłam zadowolona, że zaraz zabiję tego faceta który zniszczył nam życie. Całemu światu.
Weszłam do gabinetu, ale tam go nie było. Zamknęłam drzwi gabinetu a Caro weszła za mną. Zajrzałam do biurka i znalazłam dziwny pistolet z dziwną mazią. Wzięłam go podrzucając do góry. Przeczytałam szybko notatki o Ashu, wiedziałam wszystko. Było tam zapisane co mu robili i jak wyglądał przebieg jego operacji i przemiany, wszystko ze szczegółami opisane było tutaj. Nagle drzwi się otworzyły i wbiegło dwóch ochroniarzy wraz z tym facetem.
-Gdzie on jest?!-Wrzasnął facet.
-Caroline...-Szepnęłam a ona w mgnieniu oka skręciła kark obydwóm ochroniarzom.
Zamknęła drzwi na klucz i pchnęła faceta na ścianę koło mnie. Padł na kolana a ja zniżyłam się do niego i pokręciłam głową.
-Gdzie... Ash?
-Nigdy go nie zobaczysz.
Zobaczył notatnik który trzymałam w ręku. Przeraził się.
-Czytałam.-Kiwnęłam głową z uśmiechem.
-Elena!-Krzyknęła Caroline kiedy do drzwi zaczęło dobijać się kilku ochroniarzy, jak sądziłam.
-Chwilę...-Machnęłam ręką.-Wykrwawisz się a ja tego dopilnuję. Albo żywcem zakopię cię gdzieś... Cokolwiek, byś zdechł. Widok twojego rozkładającego się ciała byłby dla mnie wyjątkowo przyjemny. Twoją śmierć mogłabym oglądać. Ale wiesz co? Szkoda czasu.
-Elena idziemy.-Powiedziała błagalnym tonem Caroline.
-Jasne,jasne.
Zostawiłam ciało, tylko głowę odrzuciłam za okno gdzieś daleko. Zadowolona wyskoczyłam przez okno i podążyłam do domu.
Enzo zamknął w pokoju Asha, był nieprzytomny. Powiedział, że nie stracił dużo krwi, i tak nie jest mu do niczego potrzebna, bo jest w stanie bez niej przeżyć w swoim organizmie.
-Bomba wybuchnie za dziesięć sekund.-Powiedziała Vicki do Enzo.
-Jaka bomba?
-Podłożyliśmy dwie, by zniszczyć Animę i tych ludzi.
-Jeszcze nie wyjechali z terenu budynku, więc zostaną zniszczeni.-Uśmiechnęła się Caroline.
-Elena...-Szepnęła Kat a ja szokowana wpadłam jej w ramiona.
-Żyjesz...
-Tak... Jakoś.
Zaśmiałam się.
-Dosyć pogaduszek panienki.-Klasnął w dłonie Brand.
-Idę posiedzieć... u Asha. Poczekam, aż się przebudzi.
-Może być wściekły, kiedy dowie się kogo zabiłaś.
-Dam mu notatnik. Zrobiłam kilka kopii w między czasie. Dam mu oryginał i niech przeczyta to wszystko, zobaczy zdjęcia jakie zostały tam umieszczone. Nie może być zły na mnie o to, że uratowałam świat przed tym szaleńcem. I tak zniknę niedługo. Nie będzie musiał mnie oglądać.
Z notatnikiem weszłam do pokoju gdzie leżał Ash. Usiadłam na ziemi i zaczęłam powoli ponownie czytać notatki i oglądać zdjęcia. Dobrze, że wyłączyłam człowieczeństwo. Teraz jakoś nie byłam w stanie odczuć emocji i nawet było mi wszystko obojętne. Tego szaleńca zabiłam nie tylko dla świata ale także dla siebie. Teraz mogę żyć spokojnie i zostawić ich wszystkich. Może nawet zakończę swoje życie... To bardzo mi odpowiada.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz